Evlilik terapisi, eşler arasındaki iletişim çatışmalarını gidermek, bozulan dengeleri yeniden düzenlemek, krizleri ve geçiş dönemlerini sorunsuz bir şekilde atlatmak için kullanılır. Hangi sorunla ilgilenilirse ilgilenilsin, sorun eşlerin ortak sorunu olmalıdır. Terapist, terapiye katılan eşlerin çalışmaya gönüllü olarak katıldıklarını teyit eder ve eşler arasında, terapinin amaçları konusunda görüş birliğini sağlar.

Eşlerin her birinin kendine özgü kişilik özellikleri ve geçmiş yaşam öyküleri vardır. Terapist, gözlem, açık ve kapalı uçlu sorular, görüşme, listeler, empatik iletişim, vb. araçları kullanarak duygusal çatışmalar, rol ve güç çatışmaları, iletişim kurma biçimleri, sorun çözme ve zorlayıcı yaşantılarla baş etme becerileri, hatalı davranış örüntüleri, kişilik özellikleri, benlik durumları, vb. pek çok boyutta bilgi toplayarak evlilik ilişkisini değerlendirir.

Evliliğin güçlü ve zayıf yönleri tespit edilir. Eşler arasındaki gerçek ve algılanan sorunlar belirlenir. Evliliğin yapısı, işlevleri, çevresel etkenler, değerler, inançlar, öncelikler ve normlar tespit edilmeye çalışılır.

Terapist, evliliğin değerlendirilmesinden elde ettiği bilgilerden hareketle, çok çeşitli yaklaşım ve teknikler kullanarak uygun terapi sürecini başlatır. Ortak amaçlar ve hedefler konusunda eşleri motive etmeyi, harekete geçirmeyi ve terapi sürecinde sorumluk üstlenmelerini sağlamayı hedefler. Empati geliştirme, sorun ve çatışma çözme becerileri, iletişim becerileri, içgörü geliştirme, duygusal ve genel farkındalık geliştirme, duyguları, korkuları ve öfkeyi kontrol etme, gevşeme ve rahatlama becerileri geliştirme gibi hedefler doğrultusunda çalışma yapılır. Eşlere bazı görevler verilerek terapi süreci desteklenebilir.