Ne istediğinizi tam olarak bilin. Eşinizden şikayet edeceğinize, siz tam olarak ne istediğinizi söyleyin ve eşinizin buna tepkisinden hareket ederek yolunuza devam edin. Eşiniz sizin kafanızın içinde ne olduğunu bilemeyebilir. “Arkadaşlarımla görüşmemi neden engellemeye çalışıyorsun” yerine “arkadaşlarımla görüşüp görüşmeme kararı bana ait, bu konuya müdahale etmeni istemiyorum” ifadesi daha doğrudur ve ne istediğinizi eşinize anlatmak için daha iyi bir yoldur.

Tam olarak neyi kastettiğinizi açıklayın. Mesela eşiniz bir köşeye çekilmiş sessiz sessiz duruyor. Bu şartlarda “sen niye sinirlisin?” yerine “bir şeye mi sinirlendin?” demek daha akıllıcadır. Sinirli olmayabilir ve açılır derdini anlatır. Eğer sinirliyse konunun ne olduğunu konuşursunuz. Oysa, “niye sinirlisin?” demenizin altında “sen sinirlisin” düşüncesi yatıyor.

Eşinizi dinleyin. Bu kadar basit. Çoğu zaman eşinizin tek istediği onu dinlemenizdir. Eşiniz kendisini dinlediğinizden ve anladığınızdan emin olduğunda mesele kalmayacak.

“Sen” yerine “ben” kullanın. Hep geç kalıyorsun yerine  “beklemekten hoşlanmıyorum” veya “dağınıksın” yerine “senin dağıttığın eşyaları toplamaktan yoruldum” gibi. Kendinizi nasıl hissettiğinizden sadece siz sorumlusunuz!

Anlayışlı olun! Eşiniz bir fikri defalarca dile getiriyorlarsa “anlayış” arıyor demektir. Mutlaka sizin de onunla aynı fikirde olmanız gerekmiyor, onu anlıyor olmanız yetecektir.

Bir seferinde bir konuyu tartışın. Genelde bir tartışma sırasında ondan önceki on tartışmanın da hesabı ortaya çıkar. Bu durum işleri daha da zorlaştırır.

Eşinizle iletişiminizde; sözsüz davranışlarınızla “sen değerlisin”, “güvenilirsin” ve “sevilmeye layıksın” mesajlarını verilmelisiniz.

Hislerinizi değil, tepkilerinizi kontrol edin. Çatışmanın nedeni duygu değil, sizin o duygu karşısında verdiğiniz tepkidir. Sevdiği insan eve çok geç gelirse herkes sinirlenebilir, ama  bu hissi doğal karşılayıp konuşmak gerekir. Hissetmek, insan olmanın bir parçasıdır.